Левановіч (Лявонаў) Леанід Кірэевіч, пісьменнік, лаўрэат Літаратурная прэміі імя Івана Мележа (1999) і прэміі Федэрацыі прафсаюзаў Рэспублікі Беларусь ( 2005), нарадзіўся 14 верасня 1938 года у весцы Клеявічы Касцюковіцкага р-на Магілёўскай вобласці. У 1956 годзе скончыў Магілеўскае культасветвучылішча, працоўны шлях пачаў у Дзяржынску – гістарычным Койданаве, дзе у 1272 г. унук Міндоўга разбіў татарскае войска хана Балаклая. Потым працаваў дырэктарам Касцюковіцкага РДК (май 1956 – кастрычнік 1958). Служыў на Балтыйскім флоце і завочна вучыўся на журфаку БДУ (1958 – 1961). Пасля заканчэння службы перавёўся на стацыянар і ў 1963 годзе скончыў вучобу. Працаваў у газеце “Знамя юности” (1963 1965) у “Сельской газете” (1965 – 1969), у штыдневіку “ЛіМ”, у часопісе “Неман”, затым загадваў аддзелам навукі часопіса “Полымя” (1974 – 1980). У 1980 – 1982 гг. працаваў галоўным рэдактарам літаратурна-драматычных передач Беларускага тэлебачання. З 1982 г. займаўся творчай працай. З 1984 па 2000 гг. — рэдактар, ст. рэдактар, загадчык рэдакцыі збору твораў выдвецтва “Мастацкая літаратура”. З 2000 г — на пенсіі. Аўтар кніг: “Зялёны трохкутнік” (1973), “Мадонна з кветкаю” (1976), “Якар надзеі” (1978), “Валанцёр свабоды” (1983), раманаў “Шчыглы” (1986), “Паводка сярод зямлі” (1989), “Дзікая ружа” (1993), зборніка аповесцяў “Вяртанне ў радыяцыю” (1997), раманаў “Сіняе лета” (2005), “Бесядзь цячэ ў акіян” (2007), “Палыновы вецер” (2009). Творы перакладзеныя на рускую, украінскую, літоўскую, казахскую, таджыцкую мовы. У 1991 г. у Маскве ў выдавецтве “Советский писатель” выйшла кніга “Якорь надежды”, часопіс “Наш Современник” друкуе апавяданні (“Казино” №12 2009, “Сериал” №12 2010). Узнагароджаны граматай Савета міністраў РБ (1998). Вядзе актыўную грамадскую работу: член бюро секцыі прозы Саюза пісьменнікаў Беларусі, намеснік старшыні таварыства “Беларусь – Казахстан”. Ганаровы грамадзянін Касцюковіцкага раёна.